Maciej Przygórzewski

Koniec rządów Mario Montiego we Włoszech. Rynki początkowo reagowały nerwowo. Kolejne napływające informacje z Włoch działały uspokajająco, na tyle dobrze, że polski złoty po południu umocnił się względem głównych walut. Drobne problemy z wykupem greckiego długu również nie popsuły nastrojów inwestorom.

Francja straciła ocenę AAA na rzecz niższej AA1 w ratingu Moody’s, co pomimo wagi tego wydarzenia nie wpłynęło na rynki. GUS podał wczoraj bardzo dobre dane o produkcji przemysłowej w Polsce za październik, które umocniły polską walutę. Dzisiaj czekamy na dane o inflacji i zastanawiamy się co dalej z polską polityką monetarną.

Trend osłabiania się złotego jest wciąż faktem. Co więcej, nie widać podstaw na szybką jego zmianę. Sytuacja taka jest poparta czynnikami o charakterze makroekonomicznym. Hamująca gospodarka oraz niemal pewny cykl obniżek stóp procentowych ciążą naszej walucie.

Ubiegły tydzień nie był zbyt łaskawy dla inwestorów. Wybory w USA, decyzja RPP czy przegłosowanie pakietu reform w Grecji nie były takimi impulsami jakich oczekiwano. Na rynkach po raz kolejny zawitały niepewność i niepokój. Giełdy mieniły się czerwienią, a rynek walutowy wskazywał ucieczkę od ryzykowniejszych aktywów.

Druga kadencja prezydenta Baracka Obamy, trwające problemy Grecji, spór na linii Merkel-Cameron to są główne powody, dla których na rynkach finansowych po pozornym uspokojeniu w środę zwiększyła się niepewność.