Krzysztof Adamczak

Prowadzenie działalności biznesowej w skali międzynarodowej niesie ze sobą wiele wyzwań, z którymi inne podmioty nie mają do czynienia. Oprócz mnogich restrykcji, regulacji i innych formatów prawnych, dochodzi kwestia operowania w różnych systemach walutowych, co niesie ze sobą zarówno dodatkowe koszta, jak i ryzyko walutowe. Od półwiecza funkcjonujemy w świecie płynnych kursów walutowych, dlatego w międzyczasie powstało wiele narzędzi oraz teorii radzenia sobie z tym problemem.

Weekend zadbał o to, by rynek miał czym grać już od samego początku tygodnia. Wybory w Turcji wciąż pozostają nierozstrzygnięte. W Polsce rozsiedliśmy się już wygodnie na karuzeli przedwyborczych obietnic. A to dopiero początek wydarzeń, tych nie zabraknie w nadchodzących dniach. 

Złoty właśnie dopełnia kolejną spadkową tygodniową świeczkę. Trend umacniający naszą walutę trwa już 3 miesiące. Eurodolar kolejny raz z respektem podszedł do bariery 1,11$, co na dłuższy czas może zatrzymać ruch na głównej parze walutowej globu. 

Piątkowa sesja niewiele zmienia w szerszej perspektywie. Złoty od kilkunastu dni jest bezdyskusyjnie mocny, przez co kursy głównych walut zostały sprowadzone do dawno niewidzianych poziomów. Na eurodolarze trwa walka o poziom 1,1$, jej rozstrzygnięcie będzie kluczowe dla rynków w maju. 

Przełom lutego i marca to dobry moment, by spojrzeć na rynki z trochę szerszej perspektywy. Widzimy w niej, że obecne ruchy są tylko realizacją pewnych trendów, które w węższym spojrzeniu mogą uciec uwadze. Złoty próbuje wykorzystać globalny sentyment, ale przydałoby się wsparcie od wewnątrz.