Krzysztof Adamczak

Piątkowa sesja niewiele zmienia w szerszej perspektywie. Złoty od kilkunastu dni jest bezdyskusyjnie mocny, przez co kursy głównych walut zostały sprowadzone do dawno niewidzianych poziomów. Na eurodolarze trwa walka o poziom 1,1$, jej rozstrzygnięcie będzie kluczowe dla rynków w maju. 

Przełom lutego i marca to dobry moment, by spojrzeć na rynki z trochę szerszej perspektywy. Widzimy w niej, że obecne ruchy są tylko realizacją pewnych trendów, które w węższym spojrzeniu mogą uciec uwadze. Złoty próbuje wykorzystać globalny sentyment, ale przydałoby się wsparcie od wewnątrz. 

Za nami kolejny tydzień osłabienia dolara, któremu nie pomogły czwartkowe odczyty na temat inflacji. Frank wyłamuje się z dłuższej konsolidacji względem euro i ta para przełamuje parytet. Złoty umacnia się na szerokim rynku, jednak wciąż nie potrafi powalczyć z euro.

Zamykający się właśnie tydzień grzebie nadzieje na coroczny rajd Świętego Mikołaja. Rynki kapitałowe wczoraj prawdopodobnie przekroczyły lokalny rubikon. Złoty opiera się minorowym nastrojom przede wszystkim dzięki zachowaniu euro na głównej parze walutowej. 

Nie milkną echa wczorajszego odczytu inflacji za oceanem. Temat ten idealnie komponuje się z dzisiejszym oczekiwaniem na posiedzenie FOMC. Pytanie, czy wieczorem uda się podtrzymać euforyczne nastroje na rynkach.