Pogrążony złoty – Analiza techniczna z dnia 16.07.2021

Rodzima waluta osuwa się w swej niemocy. Trudno szukać dla niej wsparcia lokalnie, gdyż inwestorzy koncentrują się w tej chwili na kwestiach inflacyjnych i oczekiwaniach wobec banków centralnych. NBP mówi jasno, że żadnych zmian nie ma na horyzoncie. Jeżeli dodamy do tego negatywny sentyment, który (choć nie tylko on) wzmacnia dolara, to mamy receptę na deprecjację złotego.

Tabela. Maksima i minima głównych walut w PLN. Zakres: 12.07.2021 – 16.07.2021.

EURPLN

Wykres kursu euro do złotego, interwał 1-godzinowy

Przełom czerwca i lipca to jeszcze powolne, ale stabilne podążanie wykresu EUR/PLN na południe. Wsparciem nie do pobicia okazał się dopiero obszar przy 4,49 zł. Był to punkt zwrotny, a kurs euro od tego czasu pędzi w górę, w trochę ponad tydzień pokonał dystans 10 groszy. Jak na parę, która często określana jest mianem nudnej, była to prawdziwa nawałnica. W ten sposób dotarliśmy do 2-miesięcznych maksimów przy 4,59 zł, a jeśli uda się zdławić ten opór, to otworzy się ścieżka nawet do tegorocznych szczytów w okolicach 4,66 zł. Wyjście dołem z korytarza wzrostowego (obecne mniej prawdopodobne) może oznaczać ruch w kierunku 4,50 zł, gdyż kilkugroszowe szybkie eskapady są coraz mniej zaskakujące. Na razie negatywny rynkowy sentyment oraz wciąż próbująca zejść niżej para EUR/USD, kreują obciążające dla złotego otoczenie. Lokalnie nie wspomaga go też narracja RPP, w której nie ma miejsca nawet na dyskusję o tzw. taperingu, a gdzież dopiero o podwyżce stóp procentowych. Nadzieją może być właśnie fakt osiągnięcia kilkumiesięcznych maksimów, co mogłoby zwiastować zmianę trendu. Jest to jednak wciąż bardzo płonna nadzieja…

USDPLN

Wykres kursu dolara do złotego, interwał 1-godzinowy

Podobnie na USD/PLN końcówka czerwca była ścieżką południową zakończoną przetestowaniem wsparcia przy 3,77 zł. Potem nastąpiło gwałtowne odbicie, które wytworzyło kilkudniową 3-groszową konsolidacją. Okazało się to być jedynie rozgrzewką przed szybkim biegiem na północ. Stworzony w ten sposób korytarz wzrostowy ma całkiem szeroką rozpiętość, co może zwiastować, że nie uda się z niego szybko wydostać. Na razie przetestowanie 3-miesięcznych maksimów powyżej 3,89 zł zakończyło się niepowodzeniem i spowodowało mocną, ale chwilową korektę. A ponieważ znowu możemy dostrzec apetyt na wypróbowanie tego oporu, to kolejne godziny i dni mogą być decydujące dla tej pary. Jeżeli uda się sforsować ten poziom, to otwiera się nam możliwość podejścia pod tegoroczne szczyty przy 3,98 zł. Wybicie obecnego korytarza dołem to szansa na powrót w pobliże 3,80 zł. Na razie ta druga opcja ma małe szanse realizacji. Dolar wciąż wygląda mocno na szerokim rynku, kurs EUR/USD raz za razem próbuje zejść poniżej 1,18 $. Przy rosnącej niepewności co do rozwoju sytuacji pandemicznej kapitał podąża w kierunku „bezpiecznego zielonego”. A to oznacza jego ucieczkę z rynków wschodzących, w tym ze złotego. Jednak PLN długimi chwilami wygląda gorzej od innych walut EM, także tych z naszego regionu, jak czeska korona czy węgierski forint. Coraz głośniej słychać tezę, że złoty jest w tej chwili mocno przeceniony, a rynek chce z tej sytuacji wyciągnąć maksymalnie dużo. Jednak takie opinie to kolejny argument dla liczących na to, że jesteśmy coraz bliżej przesilenia.

CHFPLN

Wykres kursu franka do złotego, interwał 1-godzinowy

Klasycznie w naszym dzisiejszym zestawieniu koniec czerwca należał do złotego. Na CHF/PLN wiązało się to z próbą zejścia poniżej 4,10 zł. Jednak w przeciwieństwie do poprzednich wykresów tutaj nie wystąpił niekontrolowany wystrzał na północ. Trend wzrostowy był zarysowany, ale co jakiś czas w jego ramach mogliśmy dostrzec tworzące się konsolidacje. Dlatego najnowsza, która próbuje dziś wybić dołem korytarz wzrostowy, może oznaczać zbieranie sił przed kolejnym atakiem. Jednak czy wystarczy do niego paliwa pozostaje kwestią otwartą. Kurs franka, który próbował pokonać opór poniżej 4,24 zł, dotarł już do poziomów, widzianych ostatnio na przełomie października i listopada. Patrząc szerzej, widać oznaki osłabienia CHF na innych parach, co może świadczyć o tym, że inwestorzy już wykorzystali argument safe haven dla przepływu kapitału w kierunku franka. A to mogłoby być kolejnym światełkiem w tunelu dla złotego (mocno staram się ich szukać…), jak i dla kredytobiorców walutowych.

GBPPLN

Wykres kursu funta do złotego, interwał 1-godzinowy

Z opisywanych par funt szterling najdłużej zastanawiał się nad ofensywą. Po dojściu kursu do wsparcia przy 5,23 zł otrzymaliśmy tygodniową konsolidację. Jednak w końcu GBP postanowił się z niej wyrwać, a gdy już to zrobił, to nic nie mogło go zatrzymać. Bieg na północ zakończył się dopiero po dotarciu do oporu przy 5,39 zł, czyli poziomu widzianego ostatnio na początku kwietnia. Gdyby udało się go pokonać, to możliwe jest podejście pod 5,44 zł. Zamiast tego otrzymaliśmy kilkugroszową korektę, która jednak szybko się skończyła i znów wróciliśmy na północną ścieżkę. Widać pewne objawy wypalenia dla kontynuacji wzrostów, ale za funtem wciąż stoją mocne argumenty. Dzięki dużemu (jak na europejskie warunki) wyszczepieniu społeczeństwa fala Delta ma wciąż ograniczony wpływ na brytyjską służbę zdrowia, więc maleją obawy o konieczność wprowadzania większych restrykcji. Kolejne odczyty makro potwierdzają dobrą kondycję wyspiarskiej gospodarki. Coraz mocniej w świadomości inwestorów zakorzenia się myśl, że Bank Anglii może być pierwszym z większych banków centralnych, który rozpocznie cykl zacieśniania polityki monetarnej. Gdzie zatem szukać nadziei dla złotego? W oczekiwaniu na zmianę rynkowego sentymentu i przejściu rynku na tryb risk on.