Wiara w pokój dominuje na wykresach – Analiza techniczna z dnia 29.05.2026

Końcówka maja przynosi duże nadzieje na zakończenie konfliktu na Bliskim Wschodzie i ewidentnie przekłada się to na wykresy. Dolar pozostaje relatywnie mocny dzięki oczekiwaniom na utrzymanie restrykcyjnej polityki Fed, co znajduje odzwierciedlenie m.in. na parach EURUSD i USDPLN. Jednocześnie złoty utrzymuje stabilność względem euro, a EURPLN pozostaje w trendzie spadkowym obserwowanym od początku miesiąca.

Tabela. Maksima i minima głównych walut oraz cena ropy (wyrażona w USD). Zakres: 25.05.2026-29.05.2026.

EURUSD

Wykres kursu euro do dolara, interwał godzinowy

Na wykresie głównej pary walutowej globu uwagę zwraca przede wszystkim wyraźna zmiana nastawienia, która nastąpiła w połowie maja. Po wcześniejszym dynamicznym wzroście kurs dotarł do strefy oporu w rejonie 1,178 $, gdzie popyt wyraźnie stracił impet. Nieudana próba wybicia wyżej doprowadziła do silniejszej realizacji zysków, a w kolejnych dniach rynek przeszedł w trend spadkowy sprowadzający notowania w okolice 1,16 $. To właśnie ten poziom stał się obecnie najważniejszym krótkoterminowym wsparciem, które w ostatnich dniach było wielokrotnie testowane przez sprzedających. Obrona tej strefy pozwoliła na przejście rynku w fazę konsolidacji, która dominuje od około tygodnia. Górnym ograniczeniem tego ruchu pozostaje natomiast obszar 1,167 $, którego trwałe pokonanie mogłoby otworzyć drogę do większego odreagowania wcześniejszej przeceny. Na razie jednak kurs pozostaje pomiędzy tymi poziomami, a rynek wydaje się oczekiwać na kolejny impuls fundamentalny. W szerszym ujęciu przewaga pozostaje po stronie dolara, czemu sprzyjają utrzymujące się oczekiwania na relatywnie restrykcyjną politykę Fed. Z technicznego punktu widzenia dopiero powrót ponad 1,167 $ osłabiłby negatywny obraz widoczny od połowy maja, podczas gdy zejście poniżej 1,16 $ mogłoby ponownie zwiększyć presję podaży i skierować notowania w stronę majowych minimów zlokalizowanych nieco poniżej 1,158 $.

USDPLN

Wykres kursu dolara do złotego, interwał godzinowy

Na wykresie USDPLN w ostatnich tygodniach dominowała strona dolarowa, a kurs od pierwszej dekady maja poruszał się w ramach wyraźnego trendu wzrostowego wspieranego przez rosnącą linię trendu. Ruch ten był w dużej mierze konsekwencją umocnienia amerykańskiej waluty na rynku globalnym, co dobrze korespondowało z obserwowaną w tym samym czasie przeceną pary EURUSD. W drugiej połowie miesiąca notowania dotarły jednak w rejon 3,65 zł, który kilkukrotnie skutecznie zatrzymywał dalsze wzrosty. Po nieudanych próbach trwałego wybicia powyżej tego poziomu rynek wszedł w fazę korekty, sprowadzając kurs ponownie w okolice 3,64 zł, a chwilowo nawet poniżej 3,63 zł. Warto jednak zwrócić uwagę, że mimo ostatniego osłabienia dolara względem złotego nie doszło do zanegowania wcześniejszej struktury wzrostowej. Kurs obronił przebiegającą obecnie w pobliżu 3,627 zł linię trendu i pod koniec tygodnia podjął próbę odbicia. Z technicznego punktu widzenia najbliższe sesje mogą więc okazać się istotne dla oceny, czy obserwowany ruch jest jedynie korektą wcześniejszych wzrostów, czy początkiem większej zmiany kierunku. Dopóki notowania utrzymują się ponad wspomnianą linią trendu oraz strefą 3,63 zł, przewaga kupujących pozostaje widoczna. Z kolei powrót ponad 3,65 zł ponownie skierowałby uwagę rynku w stronę majowych szczytów zlokalizowanych w pobliżu 3,67 zł.

EURPLN

Wykres kursu euro do złotego, interwał godzinowy

Na wykresie EURPLN od kilku tygodni dominuje umiarkowany trend spadkowy, którego przebieg dobrze wyznacza linia trendu poprowadzona od szczytów z końca kwietnia. Każda kolejna próba większego odbicia była dotychczas wykorzystywana przez stronę podażową, co przełożyło się na stopniowe osuwanie kursu z okolic 4,26 zł w stronę 4,23 zł. W drugiej połowie maja notowania kilkukrotnie testowały strefę oporu w rejonie 4,245 zł, jednak kupującym nie udało się trwale sforsować tego poziomu ani wybić ponad wspomnianą linię trendu. To sprawiło, że pod koniec miesiąca presja na umocnienie złotego ponownie zyskała przewagę, a kurs dotarł do wsparcia zlokalizowanego w pobliżu 4,225 zł. W ostatnich godzinach widoczne jest wprawdzie odreagowanie wcześniejszego spadku i próba powrotu powyżej 4,232 zł, jednak na razie trudno mówić o trwałej zmianie układu sił. Z technicznego punktu widzenia dopiero wyjście ponad linię trendu spadkowego oraz strefę 4,245 zł mogłoby poprawić sytuację wspólnej waluty względem złotego i otworzyć drogę do większego ruchu wzrostowego. Dopóki jednak kurs pozostaje poniżej tych barier, przewaga pozostaje po stronie złotego, a rynek nadal porusza się w strukturze niższych szczytów i niższych dołków widocznej praktycznie przez cały maj.

OIL.WTI

Wykres kursu ropy do dolara, interwał godzinowy

Na koniec warto spojrzeć na notowania ropy WTI, która, choć nie jest instrumentem walutowym, w ostatnich miesiącach pozostaje jednym z ważniejszych czynników wpływających na oczekiwania inflacyjne, a tym samym na politykę banków centralnych i zachowanie głównych walut. Na wykresie godzinowym uwagę zwraca wyraźna zmiana nastrojów, jaka nastąpiła po nieudanej próbie utrzymania wzrostów w rejonie 109–110 USD za baryłkę w połowie maja. Od tego momentu rynek przeszedł w dobrze zdefiniowany trend spadkowy, czego potwierdzeniem jest zarówno seria coraz niższych szczytów i dołków, jak i respektowana przez rynek linia trendu spadkowego. W kolejnych dniach notowania stopniowo oddalały się od majowych maksimów, przełamując po drodze wsparcie w okolicach 89,7 USD, które wcześniej kilkukrotnie zatrzymywało spadki. Obecnie kurs testuje kolejną istotną strefę popytową zlokalizowaną w pobliżu 87,4 USD za baryłkę. Jak dotąd sprzedający utrzymują przewagę, jednak skala wcześniejszej przeceny może sprzyjać pojawianiu się krótkoterminowych prób odreagowania. Z technicznego punktu widzenia dopiero powrót ponad przełamany wcześniej obszar 89,7 USD mógłby poprawić sytuację strony popytowej. Dopóki jednak notowania pozostają poniżej tej bariery oraz pod linią trendu spadkowego, dominującym scenariuszem pozostaje utrzymanie presji na niższe poziomy cen ropy.