Złoty ulega wizji cięć do 3,5% i silnemu dolarowi – Analiza techniczna z dnia 16.01.2026

Kończący się tydzień przyniósł rozstrzygnięcie na wykresie EUR/PLN. W piątek kurs wzrósł powyżej oporu 4,22 PLN, który znów staje się wsparciem. W pierwszej połowie stycznia dolar dominuje na forex, co doprowadza notowania głównej pary walutowej świata do 1,16 USD. Siły tej nie boi się złoto, które w niepewnych czasach wyznacza kolejne rekordy.

Tabela. Maksima i minima głównych walut. Zakres: 12.01.2026 – 16.01.2026

EUR/USD

Wykres kursu euro do dolara, interwał 1-godzinowy

Trend głównej pary walutowej świata faworyzuje amerykańskiego dolara. Spadki rozpoczęły się w okolicach świąt Bożego Narodzenia, kiedy to szczytem był poziom 1,18 USD. Dziś kurs EUR/USD odbija się od wsparcia o dwa centy niżej. W tym czasie waluta zza oceanu zyskiwała przez narrację rosnącego ryzyka geopolitycznego. Rok 2026 rozpoczął się od operacji sił zbrojnych USA w Wenezueli i pojmania przywódcy Maduro. W miarę upływu dni ognisk niepewności pojawiało się coraz więcej. Prezydent Trump w swoich wypowiedziach straszył kolejne kraje m.in. Kolumbię, Kubę, Iran. Do tego wrócił temat przejęcia Grenlandii. Oprócz państw, groźby skierowano także w stronę prezesa FED. Zarzuty karne wobec Jerome Powella po raz kolejny zachwiały statusem niezależności amerykańskiego banku centralnego. To dlatego na początku tygodnia obserwowaliśmy zwyżkę kursu EUR/USD z 1,162 USD do 1,169 USD. Dalsza część tygodnia to odreagowanie, czyli umocnienie waluty zza oceanu i nadrobienie poniedziałkowych strat z nadwyżką. Był to efekt wypowiedzi Trumpa zaprzeczającej chęć wyrzucenia prezesa FED przed zakończeniem kadencji. W tym czasie zmieniły się także oczekiwania redukcji kosztu pieniądza w Stanach w 2026 roku. Według aktualnych prognoz kolejne ma nastąpić dopiero w czerwcu. Dziś eurodolar odbija się od wsparcia 1,16 USD i rośnie do 1,162 USD. Jeżeli poziom nie zostanie pokonany, kolejnym przystankiem będą okolice 1,165 USD wyznaczane przez linię trendu spadkowego. W przypadku zniżki, w przyszłym tygodniu możemy zejść do wsparcia przy 1,155 USD.

EUR/PLN

Wykres kursu euro do złotego, interwał 4-godzinowy

Wzrost ryzyka geopolitycznego nie przeszkadzał złotemu umacniać się względem euro. W styczniu obserwowaliśmy kontynuację słabości unijnej waluty względem krajowej, a notowania EUR/PLN po raz kolejny zeszły poniżej wsparcia 4,22 PLN. Kolejnym istotnym poziomem był 4,20 PLN widziany w połowie grudnia. Ten jednak nie został osiągnięty. W tym tygodniu wykres poruszał się w wąskim przedziale 4,205 PLN – 4,219 PLN, jednak w piątek na skutek osłabienia krajowej waluty kurs poszybował powyżej 4,22 PLN. Pogorszenie kondycji złotego ma dwa podłoża. Pierwszym jest wcześniej wspomniane utrzymujące się ryzyko geopolityczne, na co są wrażliwe waluty z koszyka gospodarek wschodzących. Drugim aspektem jest motyw krajowy. Mimo środowej decyzji RPP o utrzymaniu kosztu pieniądza przy 4% pozycją złotego zachwiała czwartkowa wypowiedź prezesa NBP podczas konferencji prasowej. Prof. Adam Glapiński zasygnalizował możliwe obniżenie stopy referencyjnej w tym roku do 3,5%. Wizja redukcji kosztu pieniądza obniża atrakcyjność waluty w oczach inwestorów, co wywiera presję na złotym.

USD/PLN

Wykres kursu dolara do złotego, interwał 4-godzinowy

Siłę amerykańskiego dolara z ostatnich tygodni widać jak na dłoni również na wykresie USD/PLN. Tak jak w przypadku głównej pary walutowej świata, dominacja „zielonego” nad złotym rozpoczęła się w drugiej połowie grudnia. Najniższym poziomem ostatniego miesiąca ubiegłego roku był 3,57 PLN. Od tego czasu notowania rosną, bez problemu pokonując kolejne opory 3,60 PLN i 3,62 PLN. Dziś kurs coraz śmielej spogląda w kierunku 3,64 PLN, co jest związane z piątkowym osłabieniem złotego. Okazuje się, że w styczniu krajowa waluta traci argumenty na obronę swojej pozycji na forex. Oprócz gołębiej wypowiedzi prezesa Narodowego Banku Polskiego należy zwrócić uwagę na spadek inflacji konsumenckiej do 2,4% r/r. Celem NBP jest 2,5% z symetrycznym przedziałem odchyleń +/- 1 punkt procentowy. Jego osiągnięcie potwierdza możliwość zmaterializowania scenariusza prof. Adama Glapińskiego, gdyż daje przestrzeń do cięć. Ostatecznie złoty w pierwszej połowie stycznia tracił do amerykańskiej waluty, co wynika nie tylko z siły USD, ale i wizji redukcji kosztu pieniądza w Polsce. Najbliższa obniżka prawdopodobnie już w pierwszym kwartale 2026 roku. Jednocześnie szanse na cięcia w USA się opóźniają.

Złoto

Wykres kursu złota do dolara, interwał 1-godzinowy

Niepewność geopolityczna połączona z obawami o niezależność amerykańskiego banku centralnego to warunki, w których doskonale czuje się złoto. Jeżeli dorzucimy do tego przyszłe obniżki stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych (i nie tylko) to uzyskamy idealne otoczenie do wzrostów aktywów, które z założenia zachowują siłę nabywczą pieniądza w czasie. Jednym z nich jest królewski kruszec, o którym od ponad roku coraz głośniej jest w mediach. Motywem przewodnim jest niekończąca się hossa, która miała mieć swój kres już wiele razy. Złoto jednak nie robi sobie nic z tych analiz, gdyż popyt na metal, jeżeli nie utrzymuje się na wysokim poziomie, to znów rośnie. Efektem są kolejne rekordy, które w tym tygodniu sięgnęły 4643 USD za jedną uncję trojańską. Kiedy ta passa może dobiec końca? Obserwując wykres z interwałem godzinowym widzimy, że aktualnie pierwszym wsparciem dynamicznym jest 200-okresowa średnia krocząca. Gdy jednak zostanie ona pokonana, spadki hamuje linia trendu wzrostowego, której początek wyznaczyć można na przełom października i listopada ubiegłego roku. Zgodnie z tym założeniem dostrzegamy, że ewentualna przyszła zniżka do 4480 USD może stanowić jedynie kolejne odreagowanie, po którym ponownie możemy ruszyć na północ.