Adam Fuchs

W ostatnim czasie amerykańskie indeksy giełdowe ignorowały jakiekolwiek negatywne informacje o podłożu fundamentalnym. Obojętnie, czy chodziło o rozwój pandemii, czy też wciąż nieprzekonujący powrót na ścieżkę wzrostową globalnej gospodarki. W ten sposób, co chwilę na nowojorskim parkiecie widzieliśmy nowe rekordy. Jednak wczoraj nastąpił (przynajmniej chwilowy) zwrot akcji.

Niektórzy wieszczyli, że wspólna waluta jeszcze jakiś czas będzie miała nieposkromiony apetyt, co pozwoliłoby EUR/USD dojść nawet do 1,25 $. Jak się jednak okazało poziom 1,20 $ był punktem zwrotnym, a nowy miesiąc przyniósł zmianę trendu i deprecjację euro.

Po kilku tygodniach osłabienia, polski złoty przynajmniej na chwilę zanegował silne trendy wzrostowe na parach z głównymi walutami. Koniec zeszłego tygodnia i dzisiejsze otwarcie wskazywało, że (też przynajmniej na chwilę) inwestorzy przyczaili się, czekając na rozwój sytuacji. Wiele jednak każe nam sądzić, że była to jedynie cisza przed kolejną burzą, która znowu może doprowadzić kursy na rekordowe poziomy.

Część ekspertów już od pewnego czasu obawiała się recesji w światowej gospodarce. Konflikty handlowe, brexit, czy też fakt, że ostatni kryzys gospodarczy dotknął nas prawie 12 lat temu, mogły służyć jako argumenty za tą tezą. Jednak mało kto (jeśli ktokolwiek) spodziewał się, że powodem zapaści rynków będzie pandemia nowego koronawirusa.

Nic tak nie porusza opinii publicznej i rynków, jak wymykające się spod czyjejkolwiek kontroli wydarzenia. Doskonałym przykładem jest teraźniejszy przypadek, gdy świat z wielkim trudem radzi sobie z epidemią koronawirusa, a także z jej wpływem na globalną ekonomię.