Dawid Górny

Za nami poniedziałkowy krach na japońskiej giełdzie, który istotnie wpłynął na notowania jena. Rykoszetem oberwał złoty, który nie przepada za paniczną ucieczką kapitału w kierunku bezpiecznych przystani. W tle odbicie na wykresach ropy.

Pierwsza połowa lipca to pracowite wakacje dla polskiego złotego. Wykresy EUR/PLN i USD/PLN po raz kolejny dotarły do ważnych wsparć, od których w tym roku już nie raz się odbiliśmy. Czy tak będzie i tym razem? Czas pokaże. Wszystko wskazuje na to, że istotne dla notowań krajowej waluty, oprócz czynników wewnętrznych, będą również przyszłe losy głównej pary walutowej świata, czyli eurodolara.

Podczas wczorajszej wypowiedzi prezesa Narodowego Banku Polskiego padły słowa, które umocniły krajową walutę. Otoczenie zewnętrzne również sprzyja złotemu. Osłabiający się dolar powoduje, że inwestorzy bardziej łaskawie patrzą w stronę walut z koszyka EM, do których należy PLN. Inflacja w Szwajcarii spada.

Dziś, ze względu na Dzień Niepodległości w Stanach Zjednoczonych, gramy bez Amerykanów. Środowa sesja w USA była również skrócona, a to w połączeniu ze słabymi odczytami zza oceanu ciążyło dolarowi. Nieporadność USD wykorzystał PLN, który dodatkowo jest wspierany przez Radę Polityki Pieniężnej.

Mijający tydzień nie rozpieszcza krajowej waluty, która traci na szerokim rynku. Deprecjacja złotego jest konsekwencją odpływu kapitału za ocean. Aktualny stan rzeczy jest spowodowany zamieszaniem politycznym na Starym Kontynencie. PLN traci nawet do funta, mimo złych danych makroekonomicznych, które napływają do nas z Wysp.