Komentarze walutowe

Po niemrawym początku tygodnia w środę kalendarz makroekonomiczny został wypełniony nie tylko danymi inflacyjnymi, ale również publikacjami o stopach procentowych. W oczekiwaniu na środowe odczyty o tempie wzrostu cen z Niemiec na wykresie głównej pary walutowej świata obserwujemy odreagowanie. W tym otoczeniu traci złoty, który jest ujemnie skorelowany do amerykańskiej waluty.

Dolar po raz kolejny odbija się od ważnych poziomów wsparcia, ale kolejne dane nie powodują, że jego perspektywy ulegają poprawie. W Polsce rosną koszty kredytów, a pesymizm na Wyspach spada.

Kończy się czas prac sezonowych a bezrobocie wciąż utrzymuje się na poziomie 5%. Mowa oczywiście o bezrobociu mierzonym przez liczbę osób zarejestrowanych. Gdyby liczyć osoby aktywnie poszukujące pracy, co jest popularniejszą metodą, byłoby jeszcze mniej.

Listopad był dobrym miesiącem dla krajowej waluty. W tym okresie złoty kontynuował swoją aprecjację rozpoczętą w połowie października, nazywaną powyborczym umocnieniem. Dziś na wykresach EUR/PLN i USD/PLN schodzimy do kilkunastoletnich linii wsparć, które stanowią pewną obawę, co do dalszych zysków polskiego orła. Złoto po raz kolejny nie może trwale pokonać okrągłego oporu 2000 USD za jedną uncję.

Indeksy koniunktury w strefie euro idą w górę, w Wielkiej Brytanii zresztą też. Nie zmienia to jednak faktu, że EBC, patrząc na protokół z ostatniego posiedzenia, podchodzi do sytuacji bardzo ostrożnie, nie zamykając sobie drogi do podwyżek stóp.