Adam Fuchs

Na szerokim rynku w ostatnim półroczu nie doczekaliśmy się rozstrzygnięcia, chociaż to dolar rysuje pewną przewagę na EUR/USD. W tych, wydawałoby się mało korzystnych warunkach, całkiem przyzwoicie radzi sobie polski złoty. Mimo tego, warto podkreślić jego wysoką wrażliwość na rynkowy sentyment. PLN zyski budowane miesiącami potrafi oddać w kilka tygodni.

Z końcem czerwca żegnamy też drugi kwartał, a zatem nadszedł czas podsumowań. Dziś spojrzymy na ostatnie trzy miesiące, a za tydzień podsumujemy całe półrocze. Dla złotego to nie był łatwy okres, a pary xxxPLN cechowała duża zmienność. Mimo niełatwego otoczenia zewnętrznego, w tym umocnienia USD, rodzima waluta zamyka miesiąc na przyzwoitych poziomach.

Po trudnym okresie dla złotego w połowie kwietnia zdołał on wrócić do życia i wymazać większą część wcześniejszych strat. Aprecjacja PLN jest w dużej mierze związana z osłabieniem USD na szerokim rynku. Może to wskazywać, że rodzimej walucie w krótkim i średnim terminie będzie coraz trudniej samodzielnie generować zyski. Spadki na ropie dają nadzieję na mniejszą presję inflacyjną.

Po dosyć niemrawych kilku tygodniach wraz z marcem na rynek walutowy wróciły emocje. Związane są one z osłabieniem dolara, a równocześnie wzmocnieniem złotego. Jednak PLN ma problem z przebiciem niezwykle istotnych wsparć na parach z głównymi walutami. Natomiast coraz większym blaskiem wręcz oślepia złoto.

Początek miesiąca należał do USD, ale aprecjacja dolara wyraźnie wyhamowała. Stanowi to dobrą wiadomość dla złotego, który jest chwiejny, ale utrzymuje najważniejsze pozycje na froncie z głównymi walutami. Ropa wraca do wzrostów, co nie wróży dobrze dezinflacji.