Adam Fuchs

Końca dobiega kalendarzowe lato, dlatego warto przyjrzeć się rynkowi walutowemu na przestrzeni ostatnich trzech miesięcy. Z pewnością nie był to korzystny okres dla dolara, co miało swój niebagatelny wpływ na umocnienie polskiego złotego. Jednak ostatnie tygodnie to coraz większe trudności w generowaniu ruchu w obowiązujących trendach. Czy trwające konsolidacje to tylko przystanek przed dalszą aprecjacją PLN, czy może zapowiedź głębszej korekty?

Przez ostatni miesiąc rynek wybitnie nie sprzyja dolarowi. Kurs EUR/USD podąża wyraźną i stabilną ścieżką na północ, pokonując kolejne opory jak ruchome schody. Złoty korzysta z okazji i sprowadza kurs dolara na kilkuletnie minima. Silna na szerokim rynku wspólna waluta stabilizuje kurs euro. Natomiast największe wahania dotyczą CHF/PLN.

Lipcowe kierunki handlu są dość jasne: słabnący USD i rosnące indeksy na Wall Street. Wiele z tego nastawienia inwestorów osadza się na oczekiwaniu wrześniowej obniżki stóp za oceanem. Już dziś ten scenariusz otrzyma argument za lub przeciw w zależności od danych inflacyjnych z USA. PLN stabilnie oczekuje na dobrych pozycjach na najważniejsze wydarzenie tygodnia.

Przy pustym kalendarzu makro poszukiwanie rynkowych impulsów staje się trudniejszym zadaniem. Dlatego na jeszcze mocniejszy akcent wtorkowej sesji wyrasta wystąpienie szefa Fed w amerykańskim Senacie. Złoty przed południem utrzymuje dobrą pozycję, ale niestety dla niego dolar wykazuje coraz większą chęć korekty swojego osłabienia z ostatnich dni.

Wyniki drugiej tury wyborów parlamentarnych we Francji zaskoczyły wielu obserwatorów, ale przynajmniej na poniedziałkowym otwarciu dołożyły cegiełkę do budowanego optymizmu inwestorów. Nastroje poprawiły się już w piątek po mieszanych danych amerykańskiego Departamentu Pracy, które jednak według rynkowej narracji przybliżają wrześniową obniżkę stóp za oceanem. Niebagatelne znaczenie dla nastrojów będzie miał zaczynający się w tym tygodniu sezon wynikowy spółek z Wall Street.