Adam Fuchs

W trakcie poszukiwania informacji o rynku walutowym możemy trafić na określenie „waluty surowcowe” (commodity currencies). Odnosi się ono do dewiz reagujących w znaczący sposób na zmianę cen surowców. Powiązanie wynika z silnego oparcia gospodarek tych krajów na eksporcie kopalin lub innych produktów pochodzących z wydobycia. Główne waluty tej kategorii to: dolar australijski (AUD), dolar nowozelandzki (NZD), dolar kanadyjski (CAD) i korona norweska (NOK).

Dzisiejszy pakiet danych z Chin sugeruje, że powrót drugiej gospodarki świata na tory stabilnego rozwoju nie będzie łatwy do osiągnięcia. Natomiast brytyjskie odczyty wskazują na jeszcze trudniejszą ścieżkę Wyspiarzy. Inflacyjne publikacje z USA, które miały zatrząść rynkiem, okazały się kapiszonem. Czy dzisiejsza dynamika cen producentów wyrwie kursy z konsolidacji?

Polski złoty lśni niezwykłym blaskiem na rynku walutowym. Pomaga mu zdecydowana poprawa sentymentu, osłabienie dolara, ale też czynniki wewnętrzne. Trend jest wyraźny i trudno z nim dyskutować, chociaż po takich zyskach zaczyna aż się prosić o korektę. Taka nie nadchodzi też na ropie, która z wykresu wymazała w niecały miesiąc 17 USD.

Chociaż w trakcie jednej sesji rynek walutowy potrafi wyglądać jak dobry film akcji, to patrząc z szerszej perspektywy, powoli przeradza się w melodramat. W licznych przypadkach zaczynają dominować trendy boczne i to nie tylko na klasyku w postaci EUR/PLN. Nadzieję złotemu daje utrzymujący się pozytywny sentyment na GPW, chociaż krytycy analitycy zdają się coraz mniej pewni źródła tego zainteresowania.

Ostatnie tygodnie nie są łatwe dla parkietów giełdowych, czy też wielu walut rynków wschodzących, w tym złotego. Wszystko przez negatywny rynkowy sentyment, który pcha kapitał w stronę tzw. bezpiecznych przystani. W piątkowy poranek możemy zauważyć próbę poprawy nastrojów, ale decydujące dla ostatecznego kierunku handlu zapewne okażą się dzisiejsze dane z amerykańskiego rynku pracy