Adam Fuchs

Na rynku walutowym bez niespodzianek ton nadają bankierzy centralni, a najgłośniej gra oczywiście Jerome Powell. Wystarczyło tylko kilka jego zdań, aby wywrócić oczekiwania co do podwyżki stóp w USA. RPP po raz siódmy z rzędu nie podniosła kosztu pieniądza, potwierdzając tym samym, że cykl w żadnym wypadku się nie zakończył. Chociaż fundamenty zdają się nadawać kierunek, to technika może również przynieść kilka wniosków.

Obraz rynku walutowego, a przynajmniej najbardziej interesującej jego części z naszej perspektywy, jest w ostatnich dniach podobny do pogody za oknem. Szarość i brak zmienności nie wpływają zachęcająco, ale nie powinno to szczególnie dziwić. Niejednokrotnie druga połowa stycznia to okres uspokojenia. Ta stabilność może jednak zostać zanegowana już w przyszłym tygodniu.

Początek roku wygląda bardzo ciekawie na rynkach finansowych. Nie inaczej prezentuje się rynek walutowy, na którym zmiany kursów potrafią sięgać nawet kilku p. proc. w trakcie jednej sesji. Chociaż na EUR/USD kierunek jest dość klarownie północny, to PLN napotyka coraz większe trudności dla kontynuacji świetnej passy z ostatniego kwartału 2022 r.

Ostatnie lata nas nie rozpieszczały. Prawie każdy i na wielu poziomach został dotknięty kryzysami, które przetoczyły się po naszym globie. Według licznych analiz nadchodzące miesiące także mają stać pod kryzysowym pręgierzem. Chociaż potencjalnie istotnych zmiennych jest naprawdę dużo, to tym razem pochylimy się nad kilkoma czynnikami, które przynajmniej w tej chwili wydają się kluczowe dla rynków i gospodarek.

Rodzima waluta przeżyła w tym roku bardzo trudne chwile. Złoty na szczęście, dla samego siebie i polskiej gospodarki, próbuje w ostatnim kwartale zmazać przynajmniej część złego wrażenia z mijających miesięcy. Jego przedświąteczny apetyt jest niezaspokojony i dłuższymi chwilami nie ogląda się ani na eurodolara, ani na swój koszyk, ani nawet na ogólnorynkowy sentyment.