Adam Fuchs

Ostatnie lata nas nie rozpieszczały. Prawie każdy i na wielu poziomach został dotknięty kryzysami, które przetoczyły się po naszym globie. Według licznych analiz nadchodzące miesiące także mają stać pod kryzysowym pręgierzem. Chociaż potencjalnie istotnych zmiennych jest naprawdę dużo, to tym razem pochylimy się nad kilkoma czynnikami, które przynajmniej w tej chwili wydają się kluczowe dla rynków i gospodarek.

Rodzima waluta przeżyła w tym roku bardzo trudne chwile. Złoty na szczęście, dla samego siebie i polskiej gospodarki, próbuje w ostatnim kwartale zmazać przynajmniej część złego wrażenia z mijających miesięcy. Jego przedświąteczny apetyt jest niezaspokojony i dłuższymi chwilami nie ogląda się ani na eurodolara, ani na swój koszyk, ani nawet na ogólnorynkowy sentyment. 

Rynki finansowe powoli zbliżają się do kluczowych godzin, które mogą nakreślić kierunek handlu na następne tygodnie. We wtorek gwoździem programu ma być amerykańska inflacja, rozpalająca apetyt przed środowym posiedzeniem FOMC. Konsolidacja na EUR/USD nie będzie trwała wiecznie, a jej koniec zdaje się już za rogiem.

Zeszłotygodniowa decyzja RPP i wystąpienie prof. Glapińskiego były jedynie rozgrzewką przed kluczowymi dniami końca roku. Wszystkie światła zwrócone są na amerykański Komitet Otwartego Rynku, ale podobnie jak przy ostatnich posiedzeniach tego gremium jeszcze ważniejsza dla kierunku handlu może się okazać konferencja Powella. Po środowym wieczorze czeka nas kumulacyjny czwartek, gdyż decyzje monetarne podejmą wtedy strefa euro, Wielka Brytania i Szwajcaria. 

Kredyty to jedno z podstawowych narzędzi systemu bankowego i gospodarki rynkowej jako całości. W celu prawidłowego funkcjonowania niezbędne jest wdrożenie rozwiązań, które przynoszą jasne zasady i stabilność. Do jednego z podstawowych narzędzi należy przyjęcie stopy procentowej, która jest wyznacznikiem dla oprocentowania pożyczek. W Polsce mowa w tym wypadku o stawkach WIBOR (jeszcze).