Adam Fuchs

Dobra passa rodzimej waluty nie trwała długo i ponownie znalazła się ona w defensywie. W tej chwili w głównej mierze jej pozycję zdają się kształtować czynniki lokalne, czyli pędząca inflacja i reakcja na nią (a raczej jej brak) ze strony gołębiej RPP. Dodatkowo tak gwałtowne spadki kursów, jakie obserwowaliśmy na przełomie sierpnia i września, często mogą się wiązać z mocnymi korektami. Tezę o przewadze rodzimych impulsów na zachowania PLN może potwierdzać obraz EUR/USD, która po skutecznej obronie oporu przy 1,19 $ obecnie popadła w marazm.

Przełom sierpnia i września okazał się bardzo dobrym czasem dla PLN. Złoty w ciągu zaledwie tygodnia umocnił się o kilka groszy w stosunku do głównych walut. Po części jest to zasługa wciąż słabnącego dolara, ale tak gwałtowny ruch wskazuje, że przyczyn może być więcej. W dyskusjach wciąż powraca temat rozpędzającej się nad Wisłą inflacji i oczekiwań wobec działań RPP. Kurs EUR/USD stabilnie idzie w górę, a w kontekście jego najbliższej przyszłości kluczowe mogą być dane z amerykańskiego rynku pracy.

Rodzima waluta osuwa się w swej niemocy. Trudno szukać dla niej wsparcia lokalnie, gdyż inwestorzy koncentrują się w tej chwili na kwestiach inflacyjnych i oczekiwaniach wobec banków centralnych. NBP mówi jasno, że żadnych zmian nie ma na horyzoncie. Jeżeli dodamy do tego negatywny sentyment, który (choć nie tylko on) wzmacnia dolara, to mamy receptę na deprecjację złotego.

Lipiec dla rodzimej waluty zaczyna się od znacznej przeceny. Do pewnego momentu słabnący złoty korelował z umacniającym się dolarem, ale wyhamowanie USD nie zatrzymało szczególnie naszego orła w zniżaniu lotu. Łączy się on w bólu z innymi walutami rynków wschodzących, które co rusz obrywają przy bardzo zmiennych rynkowych nastrojach.

Kolejne tygodnie należą do polskiego złotego. W dalszym ciągu umacniał się on w stosunku do głównych walut, co skutkowało wyznaczeniem tegorocznych minimów. Chociaż można dostrzec już próby wyłamania tego trendu, to wciąż nie możemy wykluczyć, że jest to jedynie korekta. Wiele zależy od kolejnych odczytów makro (w szczególności inflacji) i podejścia bankierów centralnych do przyszłości.