Adam Fuchs

Maj niewątpliwie należał do polskiego złotego, który znacznie poprawił swoją pozycję na forexie. Chociaż w głównej mierze wynikało to z czynników zewnętrznych, m.in. słabości dolara, to faktem jest, że doprowadziło kursy do kilkumiesięcznych minimów. Powoli jednak możemy dostrzec oznaki wypalania się ruchu umacniającego PLN, ale otwarte pozostaje pytanie, czy to już zmiana trendu, czy tylko przystanek?

Do tego momentu kwiecień można opisać jako pokaz siły polskiego złotego. Po dotarciu pod koniec marca do wieloletnich szczytów na niektórych parach z głównymi walutami następnie otrzymaliśmy wyraźną zmianę trendu. Jednak spadkowe ruchy na wykresach wyhamowały i nie ma pewności, czy zarówno wydarzenia na głównej parze walutowej świata, jak i polepszająca się sytuacja epidemiologiczna w kraju, mogą jeszcze dać złotemu sił do dalszego marszu na południe.

Kalendarz często odgrywa ważną rolę w kształtowaniu ruchów na rynku walutowym. Czy to chwile publikacji ważnych odczytów makro, czy może posiedzenia i decyzje władz monetarnych, czy też wydarzenia, które wprowadzają niepewność, jak np. wybory prezydenckie lub parlamentarne. Jednak tym razem przełomowy moment dla forexu nadszedł wraz z końcem pierwszego i początkiem drugiego kwartału, gdy trudno było mówić o jakichś fundamentalnych zmianach.

Chociaż duża część lutego nie była dla polskiego złotego szczególnie zła, to końcówka miesiąca, związana m.in. z pogorszeniem nastrojów na rynkach, okazała się punktem zwrotnym. Głównym tematem pozostaje pandemia i niewystarczające tempo akcji szczepień, co oddala perspektywę powrotu gospodarek na wzrostową ścieżkę. Jednak inwestorów pobudza też nowa obawa, a mianowicie rosnące rentowności obligacji.

Chociaż w tym tygodniu poznamy kilka ciekawych odczytów makro, to inwestorzy w głównej mierze zdają się skupiać na pandemicznych wskaźnikach, a najbardziej na liczbie zaszczepionych. Stąd bardzo mocna pozycja funta szterlinga, gdyż Brytyjczycy są coraz bliżej znoszenia obostrzeń. Rynki wciąż ignorują rentowność amerykańskich obligacji, co nie pomaga będącemu w defensywie dolarowi. W tych okolicznościach złoty zdaje się przyczajony, wyczekując wyraźniejszych impulsów.