Krzysztof Adamczak

Rynki z coraz większą determinacją wchodzą w końcoworoczny okres. I choć całkiem sporo dzieje się i na głównych wykresach, jak i w medialnych doniesieniach, to na złotym obserwujemy ewidentne wygaszanie emocji. Dolar, co prawda, dopiero szuka konsolidacji na złotym, jednak zarówno frank, jak i euro już się w niej zadomowiły.

Dolar wszedł w zwariowany okres przejściowy pewnej dwuwładzy. Rynki z należytym dystansem będą teraz podchodzić do kolejnych decyzji jednej i drugiej strony. Wirus w Europie nie odpuszcza, choć wieści o kolejnych szczepionkach budzą optymizm. Po dymisji Cummingsa pojawia się coraz więcej znaków zapytania wokół umowy rozwodowej Londynu z Brukselą.

Rosnące statystyki zakażonych wywierają coraz większą presję na kolejnych państwach. Inwestorzy coraz mniej wierzą w scenariusz uniknięcia zamrożenia gospodarki. Dotyczy to również Polski. Złoty ma za sobą ciężki tydzień, choć nie aż tak słaby, jak przez chwilę się wydawało, że mógłby być.

W ostatnim czasie dobre passy złotego trwają coraz krócej. Po całkiem udanej pierwszej połowie października znów wracamy do spadków. Europa przegrywa walkę z koronawirusem, Stany wchodzą w decydujący moment kampanii wyborczej, a funt ignoruje cięcie ratingu.

Złoty ma za sobą bardzo ciężki miesiąc. Większość walut podrożała o co najmniej kilkanaście groszy. Euro powoli zbliża się do tegorocznych szczytów. Dolar wyczekuje na debatę prezydencką. Funt reaguje na plotki o możliwym porozumieniu. Agencje ratingowe znów zgubiły sens istnienia.