Krzysztof Adamczak

Euro w ostatnim czasie zakotwiczyło w okolicach 4,50 zł. Według rynkowych plotek jest to istotny poziom dla naszego banku centralnego, więc inwestorzy podchodzą do niego dość ostrożnie. Dolar nie ma ostatnio za dobrej passy i widać to również na wykresie z PLN. Funt poluje na nowe szczyty, choć akurat na złotym jeszcze ich nie wybił. Frank po zahaczeniu o minima łapie oddech.

Początek roku na rynkach odbywa się w rytmie swoistego tańca. Inwestorzy bardzo by chcieli wypłynąć na szerokie wody trybu risk - on, ale przy każdej lepszej okazji wracają z podkulonym ogonem do bezpiecznych przystani. Dolar wciąż nie wie, jak bardzo ma się obrazić na nowego prezydenta. Euro, co prawda pręży muskuły, ale tylko przed lustrem. Funt po zrzuceniu jednego balastu od razu znalazł sobie nowy. A frank jak zwykle nie wie, o co chodzi. 

Ostatni tydzień był wyjątkowo intensywny. Inwestorzy mieli nadzieję, że uda się zamknąć wiele bieżących tematów. Tak się jednak nie wydarzyło. Brexitowa opera mydlana wciąż trwa tak samo, jak telenowela z amerykańskim pakietem ratunkowym. Statystyki pandemii nadal przypominają, że daleko do jej końca i to mimo rozpoczętych szczepień.

Rynki z coraz większą determinacją wchodzą w końcoworoczny okres. I choć całkiem sporo dzieje się i na głównych wykresach, jak i w medialnych doniesieniach, to na złotym obserwujemy ewidentne wygaszanie emocji. Dolar, co prawda, dopiero szuka konsolidacji na złotym, jednak zarówno frank, jak i euro już się w niej zadomowiły.

Dolar wszedł w zwariowany okres przejściowy pewnej dwuwładzy. Rynki z należytym dystansem będą teraz podchodzić do kolejnych decyzji jednej i drugiej strony. Wirus w Europie nie odpuszcza, choć wieści o kolejnych szczepionkach budzą optymizm. Po dymisji Cummingsa pojawia się coraz więcej znaków zapytania wokół umowy rozwodowej Londynu z Brukselą.