Dawid Górny

W tym tygodniu kalendarz makroekonomiczny pękał w szwach. Uwagę inwestorów przykuły zwłaszcza dane dotyczące kosztu pieniądza. Do najważniejszych należały decyzje Rezerwy Federalnej, Europejskiego Banku Centralnego oraz Banku Anglii. Nie oznacza to jednak, że kursy walutowe nie reagowały na pozostałe publikacje.

Wczorajszy dzień został zdominowany przez odczyty PMI dla usług i przemysłu z Europy oraz Stanów Zjednoczonych. Były one zdecydowanie korzystniejsze dla wspólnej waluty. Najgorzej wypadły dane z Wysp, skąd dziś poznaliśmy również wskazania dotyczące inflacji producenckiej.

Koniec ubiegłego tygodnia i początek nowego został zdominowany przez odczyty z krajowego podwórka. W piątek dowiedzieliśmy się o wysokości wynagrodzeń oraz poziomie zatrudnienia w Polsce. Dziś dane te zostały poddane próbie przez wskaźnik dobrobytu oraz odczyty z polskiej gospodarki.

W ostatnim tygodniu roku 2022 nie było istotnych wydarzeń w kalendarzu makroekonomicznym. Powtarzającym się schematem na wykresach złotego do głównych walut stało się oddanie zysków, które rodzima waluta wypracowała w okresie przedświątecznym. Na głównej parze walutowej świata trwa konsolidacja. To nie był łatwy rok dla frankowiczów. 

W tym tygodniu poznaliśmy decyzje najważniejszych banków centralnych na świecie w sprawie stóp procentowych. Najbardziej wyczekiwana była publikacja od FED. Warto także wspomnieć o odczycie inflacji konsumenckiej w Stanach Zjednoczonych, która była niższa od oczekiwań, co spowodowało zwiększoną zmienność na rynkach, także surowcowych.