Maciej Przygórzewski

Teoretycznie są powody przemawiające za jutrzejszym cięciem stóp procentowych, jednak analitycy nie oczekują takiego ruchu. Dane o koniunkturze w USA lekko osłabiły dolara. Optymizm płynący z danych makro na Węgrzech jest mniejszy niż ten wywołany wynikami wyborów.

Amerykańskie święta mają to do siebie, że na rynkach walutowych nie dzieje się wtedy zbyt wiele. Tak było również tym razem. Indeksy koniunktury z Europy na chwilę chciały nas wyrwać z marazmu, ale bez większego powodzenia. W tle brak postępów rozmów pokojowych.

W ostatnich dniach dolar wydawał się teflonowy. Żadne złe dane nie chciały mu zaszkodzić. Okazuje się jednak, że nie jest tak mocny, by wytrzymać słabszy odczyt z rynku pracy. W rezultacie widzimy odwrót od dolara i napływ kapitału na bardziej ryzykowne rynki, w tym do Polski.

Wczoraj poznaliśmy serię indeksów koniunktury – dobre dane z Europy i słabsze z USA. W tym czasie dolar zyskiwał względem euro. Dlaczego? Najprawdopodobniej przez wystąpienie Kevina Warsha. Nie padły tam jednak żadne naprawdę ważne zapowiedzi, oprócz mniej transparentnej komunikacji z rynkiem, co sugeruje, że zaraz może kurs wracać.

Polska inflacja znów trafiła w sam środek celu inflacyjnego. Ceny rosną dokładnie o 2,5%. Patrząc na notowania waluty, rynek coraz bardziej wierzy w nadchodzące cięcia stóp procentowych. Również strefa euro pokazała, że inflacja jest coraz bardziej pod kontrolą. Za oceanem przedstawiono pokaźny pakiet danych z USA, ale nie wskazał on jednak nowego kierunku.