Adam Fuchs

Trwający impas w bliskowschodnich negocjacjach wprowadza ponownie większą dawkę niepokoju na rynkach. Na szczęście ruchy nie są gwałtowne, a tryb risk off zdaje się słabnąć z kolejnymi godzinami sesji. Wydarzenia w Zatoce Perskiej zaczynają być coraz bardziej zauważalne w danych makro, na starcie tygodnia dostaliśmy niespodzianki z Chin i potwierdzenia z Norwegii.

Wczorajszy pakiet danych makro z USA wskazuje na odporność amerykańskiej gospodarki, na której pojawiają się wciąż tylko drobne rysy. Jednak dla rynków główną osią zainteresowania pozostaje Bliski Wschód, a stamtąd napłynęły pozytywne sygnały, na które inwestorzy reagują z trudną do pohamowania radością.

Ostatnie tygodnie przebiegały na forexie pod dyktando sygnałów geopolitycznych. Mimo wszystko te fundamentalne impulsy nie negowały technicznych formacji, a momentami nawet pomagały w ich wypełnieniu. Opisywane pary walutowe znalazły się właśnie w kluczowych rejonach, po których może wystąpić wyraźne obranie kierunku.

W dzisiejszej analizie postaram się zwyczajowo koncentrować na aspektach technicznych wykresów kursów walutowych, ale chyba nikogo nie trzeba przekonywać, że aktualnie schodzą one na dalszy plan. Rynkami (w tym forexem) rządzi emocjonalna huśtawka związana z impulsami z Bliskiego Wschodu. Mimo wszystko technika pomaga nam tworzyć oczekiwania wobec zasięgów nawet tych mocno emocjonalnych ruchów.

Przez ostatnie miesiące polski złoty zachwycał swoją witalnością. Na tym pięknym obrazie w ostatnim czasie pojawia się coraz więcej rys. Z ferowaniem ostatecznych wyroków lepiej jeszcze poczekać, ale warto się przyglądać sytuacji rodzimej waluty. Co ciekawe na PLN dzieje się całkiem sporo przy powoli wręcz irytującej flaucie na EUR/USD.