Kurs jena japońskiego

Jen japoński i jego historia

Jen japoński został ustanowiony w roku 1871. Zanim jednak do tego doszło, Japończycy musieli mierzyć się ze skomplikowanymi przelicznikami i różnymi banknotami wydawanymi przez ponad 200 lokalnych klanów. Ustanowiony przez ród Tokugawów system monetarny działał od XVII wieku, a w obiegu znajdowały się monety złote, srebrne i miedziane. Początkowo nowa waluta Japonii opierała się na złocie, jednak ze względu na stosunki handlowe z Chinami i innymi państwami Azji, dosyć szybko przerzucono się na złoto. Jednym z najlepszych okresów dla jena japońskiego był czas I wojny światowej. Europejskie fabryki przekształcały się w tym czasie na produkcję amunicji, a japoński eksport towarów rósł w najlepsze. Kilka lat po zakończeniu wojny, doszło do trzęsienia ziemi. Katastrofa całkowicie zniszczyła Tokio i wywołała kryzys finansowy. Drugi kryzys nastąpił po II wojnie światowej, kiedy to w wyniku hiperinflacji wartość JPY drastycznie spadła. W 1949 roku Japonia zdecydowała się na zastosowanie sztywnego kursu wobec dolara. 1 dolar kosztował 360 jenów. Od lutego 1973 roku kurs JPY stał się płynny i niezależny względem amerykańskiej waluty. W 2012 roku Japonia prowadziła politykę agresywnego osłabiania jena japońskiego, co miało na celu pobudzenie eksportu i inflacji.